Allah Hz. Îsâ’yı Neden Göğe Yükseldi? İzmir’den Bir Genç Bakışı
İzmir’de yaşıyorum, 25 yaşındayım ve arkadaş ortamında sürekli espri patlatan ama içten içe her şeyi fazlasıyla düşünen bir tipim. Allah Hz. Îsâ’yı neden göğe yükseldi? sorusu kafamı kurcaladığında, hem ciddi hem de biraz komik bir perspektifle bakmadan edemiyorum. Düşünün, bir anda Hz. Îsâ havalanıyor ve “ey insanlar, ben gidiyorum” diyor. Ben o an kendimi sahilde simit yerken hayal ediyorum: “Abi, ben hâlâ kahvemi bitiremeden bu iş mi oldu?”
Gündelik Hayattan Uçan Benzetmeler
Geçen hafta arkadaşlarla kafede oturuyorduk, birisi aniden “Abi, sence Allah Hz. Îsâ’yı neden göğe yükseldi?” dedi. Önce hepimiz sustuk, sonra ben:
– “Ya, belki de trafik sıkışıklığından kaçmak istemiştir.”
Herkes güldü ama içten içe düşündüm. Allah Hz. Îsâ’yı neden göğe yükseldi? sorusu, sadece dini bir mesele değil, aynı zamanda “neden bazen uzaklaşmak zorunda kalıyoruz?” sorusuyla da ilgili. Mesela ben, bazen arkadaş grubu çok kalabalık olduğunda ya da aileyle bir sohbette fazla fikir beyan ettiğimde kendimi mental olarak “havalanmış” hissediyorum. İç sesim devreye giriyor: “Tamam, sakin ol. Şimdi göğe yükselmek yok, ama en azından köşede oturabilirsin.”
Göğe Yükselme: Drama mı, Macera mı?
Allah Hz. Îsâ’yı neden göğe yükseldi? sorusunu düşünürken, bir yandan dramatik bir olay, bir yandan da muazzam bir macera olarak hayal ediyorum. Düşünsenize, bir anda bulutların üstüne geçiyorsunuz. Arkadaşım yanımda olsa kesin şöyle derdi:
– “Abi, selfie çeker miyiz?”
Ve ben de cevap verirdim:
– “Selfie mi? Önce oksijen almayı öğrenelim!”
İşte bu ikili hâl, benim kafamda sürekli dönüp duruyor. Bir yanda ciddi bir dini öğreti, diğer yanda insanın gündelik yaşantısına sızan mizah. Göğe yükselme olayı, bana göre bir nevi “hayatın temposundan kısa bir mola” gibi. Mesela sabah işe geç kalıyorsun, kahveni döküyor, otobüs kaçıyor; işte o an içimden diyorum ki: “Keşke ben de biraz yukarıya çıkıp olayları izleyebilsem.”
İçsel Monolog ve Mizahın Dansı
Allah Hz. Îsâ’yı neden göğe yükseldi? sorusunu düşünürken, hep bir iç monologla tartıyorum:
“Belki de Hz. Îsâ, insanların kendisine nasıl davrandığını görmek istememiştir. Ya da ‘Hadi bakalım, bakalım siz işleri çözebilecek misiniz?’ demek istemiştir.”
Gündelik yaşamda hepimiz benzer anlar yaşıyoruz. Mesela geçen hafta markette sırada beklerken biri önümde 15 dakika boyunca meyve seçti. İç sesim: “Abi, sen mi göğe yükseliyorsun yoksa ben mi düşüyorum sabrın dibine?” İşte Hz. Îsâ’nın göğe yükselmesi de bence biraz böyle bir “mola verme” durumu olabilir; insanlara hem sorumluluk hem de farkındalık bırakmak.
Göğe Yükselmenin Mizahi Yüzü
İzmir’de sahilde yürürken bazen kendi kendime gülüyorum: Allah Hz. Îsâ’yı neden göğe yükseldi? sorusunun cevabını çok dramatik düşündüğümüzü fark ediyorum. Belki de biraz komik bir şekilde düşünmek gerekiyor. Mesela Hz. Îsâ, göğe yükselirken meleklerle yarışıyordu ve birisi ona:
– “Abi, az daha hızlı ol, bulutlar sıkışıyor!” demiş olabilir mi?
Ya da başka bir sahne: Hz. Îsâ bulutların üzerinde yürürken rüzgâr saçını dağıtıyor, insanlar aşağıdan bakıyor ve “Abi, saç jölesi nerede?” diye soruyor. Kafamdan bu tür sahneler geçiyor ve ben bu mizahla dini öğretiyi daha içselleştiriyorum.
Gelecek ve Yükselmenin Anlamı
Allah Hz. Îsâ’yı neden göğe yükseldi? sorusunu düşündükçe, kendi hayatımla bağ kuruyorum. Benim gibi genç yetişkinler, kariyer, ilişkiler ve kişisel hedeflerle boğuşurken bazen kendimizi “havalanmış” hissetmek isteriz. Mesela iş yerinde stresli bir gün geçirdiğimde içimden: “Keşke bir bulut üstüne çıkıp dünyayı izleyebilsem” dediğim anlar oluyor. Hz. Îsâ’nın göğe yükselmesi, bana göre bu hissin sembolü: insanlara bazen durup gözlemleme, düşünme ve ders çıkarma fırsatı vermek.
Diyalogla Mizah Katmak
Arkadaşlarımla tartışırken sık sık kendi içimle konuşuyorum:
– “Abi, Allah Hz. Îsâ’yı neden göğe yükseldi, sence?”
– “Bence kafa dinlemek için, milletle uğraşmak yorucudur.”
– “Ama bu kadar hafif mi alınır, insan biraz daha ciddi düşünür bence.”
İşte bu ikili hâl, hem mizah hem de düşünceyi bir arada tutuyor. Okuyan kişi fark ediyor ki, ciddi bir konu bile gülümsetici sahnelere dönüşebilir. Ve bu, benim tarzım: gündelik yaşamın komik yönleriyle derin meseleleri harmanlamak.
Sonuç: Göğe Yükselmenin Hem Ciddi Hem Komik Yüzü
Allah Hz. Îsâ’yı neden göğe yükseldi? sorusu, hem ciddi hem de mizahi bir perspektifle ele alındığında, hayatın temposu ve insan deneyimiyle bağ kuruyor. İzmir’de sahilde yürürken, arkadaşlarımla espri yaparken veya markette sırada beklerken bile bu soruyu zihnimde düşünüyorum. Göğe yükselmek, hem bir mola hem de insanlara farkındalık bırakma eylemi olarak görülebilir. Ve ben, hem gülerken hem de düşünürken, Hz. Îsâ’nın bu görevini kendi hayatımdaki küçük anlarla ilişkilendiriyorum: bazen yükselmek, bazen sadece gülmek, bazen de ikisini birden yapmak gerekiyor.